Κρυμμένος σε μια σιωπή
Μαζεμένος σε μια φλέβα που πάλλεται
Πώς σε έβλεπα μέσα από σπασμένα είδωλα;
Σκέπαζες τα μάτια μου με τον ιστό σου
Και η φωνή σου δεν ήταν παρά κάλεσμα σειρήνας
Μια διαδρομή προς την καταστροφή
Κάποτε σε έβλεπα άγγελο
Τώρα τα μάτια μου δεν αξίζουν καν να σε κοιτούν
Ψεύτικες φιλίες
Ψεύτικες χαρές
Ψεύτικα είδωλα
Όταν πέσει η βροχή
Θα σβήσουνε τα χρώματα
κι όσα περίτεχνα ζωγράφισες για να καλύπτουν
την άσχημη αλήθεια σου
Μετά τη βροχή
Θα ξαναγεννηθω
Με μάτια καθαρά
Και μυαλό νηφάλιο
Μακριά από πλάνες
No comments:
Post a Comment